İletişim Tarzlarının Müzakere Stratejileri Üzerindeki Etkisi: Norton Modeli Üzerine Bir Akademik Literatür Derlemesi
Abstract views: 112
/ 
PDF downloads: 60
Keywords:
Iletişim Tarzları, Müzakere Stratejileri, Kültürel Farklılıklar, Norton Modeli, Tero International, IşbirliğiAbstract
Bu literatür taraması, Norton’un iletişim tarzları modeli ile Tero International müzakere öz
değerlendirme ölçeği temelinde iletişim tarzları ile müzakere stratejileri arasındaki ilişkiyi incelemektedir.
Norton, dokuz iletişim tarzı tanımlarken; Tero, beş müzakere tarzı belirlemiştir: rekabetçi, işbirlikçi,
uzlaştırıcı, kaçınmacı ve uyum sağlayıcı.
Araştırmalar, baskın ve tartışmacı iletişim tarzlarının genellikle rekabetçi müzakere ile örtüştüğünü, açık
ve arkadaşça tarzların ise işbirliğini desteklediğini göstermektedir. Rahat ve izlenim bırakan tarzlar
uzlaşma ile ilişkilendirilirken, dikkatli iletişimciler uyum ve işbirliğine eğilimlidir. Dramatik ve
canlandırıcı tarzların etkisi ise bağlama göre değişmektedir.
Kültürel faktörler de bu ilişkileri şekillendirmektedir. Yüksek bağlamlı kültürler dolaylı ve uyum
sağlayıcı stratejileri, düşük bağlamlı kültürler ise doğrudan ve rekabetçi yaklaşımları tercih eder.
Bu çalışma, iletişim tarzı farkındalığının müzakere eğitimine entegre edilmesinin önemini vurgular.
Tarzların etkileşimini anlamak, daha etkili stratejiler geliştirmeye katkı sağlar.
Downloads
References
J. K. Burgoon and J. L. Hale, “Validation and measurement of the fundamental themes of relational communication,” Communication Monographs, vol. 54, no. 1, pp. 19–41, 1987.
D. J. Canary and B. H. Spitzberg, “Attribution biases and associations between conflict strategies and competence outcomes,” Communication Monographs, vol. 57, no. 2, pp. 139–151, 1990.
W. A. Donohue, Managing interpersonal conflict. Newbury Park, CA: Sage Publications, 1992.
E. T. Hall, Beyond culture. Garden City, NY: Anchor Press, 1976.
S. L. Jarvenpaa and D. E. Leidner, “Communication and trust in global virtual teams,” Organization Science, vol. 10, no. 6, pp. 791–815, 1999.
R. J. Lewicki, B. Barry, and D. M. Saunders, Negotiation, 6th ed. New York, NY: McGraw-Hill Education, 2010.
J. C. McCroskey and V. P. Richmond, Fundamentals of human communication: An interpersonal perspective. Prospect Heights, IL: Waveland Press, 1996.
R. W. Norton, Communicator style: Theory, applications, and measures. Beverly Hills, CA: Sage Publications, 1983.
L. L. Putnam and C. E. Wilson, “Communicative strategies in organizational conflicts: Reliability and validity of a measurement scale,” Communication Yearbook, vol. 6, pp. 629–652, 1982.
M. A. Rahim, “Toward a theory of managing organizational conflict,” International Journal of Conflict Management, vol. 13, no. 3, pp. 206–235, 2002.
B. D. Ruben and R. J. Gigliotti, “Communication competence: Theory, measurement, and application,” Journal of Applied Communication Research, vol. 18, no. 1–2, pp. 18–28, 1990.
K. W. Thomas, “Conflict and negotiation processes in organizations,” in Handbook of industrial and organizational psychology, 2nd ed., vol. 3, M. D. Dunnette and L. M. Hough, Eds. Palo Alto, CA: Consulting Psychologists Press, 1992, pp. 651–717.
S. Ting-Toomey, “Intercultural conflict styles: A face-negotiation theory,” in Theories in intercultural communication, Y. Y. Kim and W. B. Gudykunst, Eds. Newbury Park, CA: Sage Publications, 1988, pp. 213–235.
J. B. Walther, “Computer-mediated communication: Impersonal, interpersonal, and hyperpersonal interaction,” Communication Research, vol. 23, no. 1, pp. 3–43, 1996.
